|
|
สรรสาระ : เมล็ดพันธ์แห่งความงาม |
|
Written by นาโก๊ะลี
|
|
Friday, 04 May 2007 |
|
ภิกษุณีชุนโด อาโอยามา เขียนเล่าเรื่องราวประทับใจไว้ในหนังสือ Zen Seeds หรือในภาคภาษาไทย งามอย่างเซน ความในบทหนึ่งท่านเล่าเรื่อง พ่อ และแม่ของท่าน ในวัยเจ็ดขวบ พ่อท่านเสีย ขณะนั้นท่านเข้าวัดมาได้สองปี เพื่อเตรียมตัวบวชกับภิกษุณีผู้เป็นป้าของท่าน ในวาระที่พ่อท่านจะเสียนั้น พ่อเรียกท่านเข้าไปใกล้ๆ แล้วบอกว่า ตลอดเวลาในชีวิตของพ่อนั้นปฏิบัติ (เซน) น้อยมาก ดังนั้นเมื่อลูกบวช ขอให้ลูกปฏิบัติในส่วนของพ่อให้ด้วย วัยเจ็ดขวบท่านก็ยังไม่ได้เข้าใจอะไรมากนัก ก็ยังได้แต่เสียใจ และร้องไห้ ให้กับการจากไปของพ่อ แต่กระนั้นท่านก็ยังรับปาก ว่าเมื่อบวชแล้วท่านจะปฏิบัติในส่วนของพ่อให้ด้วย... Write Comment (4 Comments) |
|
Read more...
|
|
|
Written by สุวพงศ์ จั่นฝังเพ็ชร
|
|
Saturday, 24 March 2007 |
|
"อาถรรพ์แห่งพงไพร เขียนโดย ดอกเกด เป็นเรื่องการต่อสู่ของครูผันและชาวบ้านที่ต้องการนำไม้ออกจากป่าใกล้บ้านมาปลูกสร้างโรงเรียนซึ่งทรุดโทรม แต่ได้เกิดปัญหากับบริษัทสัมปทานไม้ ผันต้องเดินทางเข้านครหลวงเวียงจันทน์ เพื่อให้เบื้องบนช่วย ที่นั่นเขาได้พบกับมณีสวรรค์คนรักเก่า |
|
Read more...
|
|
|
อาถรรพ์แห่งพงไพร จากคอลัมน์ หนังสือในใจคน |
|
Written by มือที่มองไม่เห็น
|
|
Thursday, 15 March 2007 |
|
การต่อสู้ของครูผันและชาวบ้านเพื่อเอาไม้จากป่าใกล้บ้านมาปลูกสร้างโรงเรียนที่ทรุดโทรม แต่ก็เกิดปัญหากับบริษัทสัมปทานไม้ ซึ่งบทประพันธ์นี้แต่งขึ้นจากข้อมูลที่รวบรวมจากความเป็นจริงที่เกิดขึ้นในสังคม สร้างให้ตัวละครเอกเป็นแบบอย่างที่ดีในสังคม ปลุกระดมคนในสังคมหันมาในใจในการอนุรักษ์ป่าไม้ นี่เป็นประเด็นสำคัญในเรื่องราวของ อาถรรพ์แห่งพงไพร ที่ได้รับรางวับซีไรต์ ประจำปี 2549 ประพันธ์โดย ดอกเกด ซึ่งเป็นนามปากกาของ ดวงเดือน บุญยาวง โดยนับเป็นนักเขียนสตรีคนแรกของลาว |
|
Last Updated ( Friday, 16 March 2007 )
|
|
Read more...
|
|
|
ศิลปะอันเร้นลับของการเดินทาง |
|
Written by สุวพงศ์ จั่นฝังเพ็ชร
|
|
Thursday, 22 February 2007 |
|
ผ่านช่วงปีใหม่ด้วยความรู้สึกอันหนักอึ้ง แม้รู้ว่า "ความรู้สึกอันหนักอึ้ง" นั้น เป็น "ธรรมดาอย่างยิ่ง" ของชีวิต แต่เมื่อเผชิญกับมันจริงๆ ก็ยากจะรับมือ เป็นทุกข์ ทุรนทุราย และยิ่งรู้ว่าทางที่จะไปจากนี้ ยิ่งต้องเผชิญอะไรต่อมิอะไรอีกมากนัก ยิ่งอยากนั่งลงพัก หมดเรี่ยวหมดแรง ไม่อยากไปต่อ แต่ก็คงหยุดไม่ได้ ทุกอ่างมันต้อง "เป็นไป" และในความเป็นไปนั้น ถึงจะเลวร้ายเพียงใด ก็มีแต่ต้องดุ่มเดินไป |
|
Last Updated ( Thursday, 22 February 2007 )
|
|
Read more...
|
|
|
