เสื้อและกระเป๋าสวยๆ เกี่ยวกับธรรมชาติบำบัด
ที่มีคำคมเก๋ๆ ว่า  YOU ARE WHAT YOU EAT

และอีกแบบที่เอามะพร้าวมาเป็นนางเอกด้วยการบอก
ประโยชน์ของมะพร้าวในธรรมชาติบำบัด

สนใจสั่งซื้อได้ที่ คุณอาภาภร คำเจริญ โทรศัพท์ 085-215-4977  และ 037-333-183 ต่อ 2 อีเมล์

หันหน้าเข้าหากัน
บทสนทนาเรียบง่าย กอบกู้ความหวังเพื่อก้าวไปสู่อนาคต

มาร์กาเร็ต เจ.วีตเลย์  เขียน / บุลยา แปล

            ขาว :  ถึงบ้านเมื่อไหร่เราจะได้พักกันทันที

            แดง : ทำไมเราต้องลากอีเกวียนนี่ทุกวันอันหฤโหดนี้ด้วย แล้ว...?

หากว่าเธอรักใครสักคน และความรักนั้นเป็นรักที่แท้.....

นี่เป็นประโยคที่ท่านติช นัท ฮันห์ กล่าวขึ้นต้นในงานปาฐกถาธรรมเมื่อ ปี 2550 ...รักที่แท้....เมื่อเขาทุกข์ เธอก็ทุกข์ด้วย เมื่อเขาสุข เธอก็สุข เธอและเขามิได้แสวงหาความสุขเฉพาะตนส่วนบุคคล แต่เป็นความสุขของกันและกัน

ปาจารยสาร

ปีที่ 32 ฉบับที่ 6 กรกฎาคม-สิงหาคม 2551
|| สมัครสมาชิก || บอร์ดชาวปาจารยสาร || 

การศึกษาทางเลือก การเดินทางเพื่อกลับไปจุดเดิม?
- การศึกษาเพื่อการครอบงำ
- บทเรียนแห่งการปฏิรูปการศึกษา
- สู่การศึกษาทางเลือก
- ทางเลือกของทางเลือก
- แพทย์แผนทิเบตศาสตร์แห่งอดีต เพื่อรักษาปัจจุบัน
- ศานตินิเกตัน สถาบันชีวิต
- เวียตนามในความทรงจำนักปั่น  

สลายความขัดแย้ง:สังคมศาสตร์ที่หยั่งถึงธรรมชาติ 
นิติศาสตร์- รัฐศาสตร์- เศรษฐศาสตร์แนวพุทธ

พระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ.ปยุตฺโต)   เขียน

หนังสือเล่มนี้ รวบรวมงานนิพนธ์ของพระพรหมคุณาภรณ์ (ป.อ. ปยุตฺโต) จาก ๔ เล่ม รวมเป็นเล่มเดียวกัน สังคมไทยได้ปรับตัวตามกระแสโลก มาตั้งแต่เราติดต่อกับชาวตะวันตกนับ จากนั้นเราก็ปรับปรุงเปลี่ยนแปลง เพื่อให้ก้าวหน้าทันฝรั่ง ในหลายภาคส่วนความก้าวหน้าทางวัตถุกับจิตใจไม่สอดคล้องกัน เกิดเป็นความขัดแย้งและนำไปสู่ความรุนแรง การแก้ปัญหาต้องใช้หลักธรรมไปควบคู่กันด้วย ท่านผู้เขียนได้ยกหลักธรรมที่ใช้แก้ปัญหาสังคม พร้อมทั้งเสนอแนะ ให้มองปัญหาอย่างรอบด้าน

ด้วยขณะนี้สังคมไทยบางส่วนกำลังมีความขัดแย้งอย่างหนักถึงขั้นเผชิญหน้ากัน และเริ่มมีการใช้ความรุนแรงต่อกันจนมีการสูญเสียชีวิตบ้างแล้ว   ในสภาพที่ต่างฝ่ายต่างยืนกรานในข้อเรียกร้องของตน 

ไม่ยอมโอนอ่อนเข้าหากัน   การแยกข้างแบ่งขั้วจึงมีแนวโน้มที่จะลุกลามขยายตัวเป็นความรุนแรงรอบใหม่ที่อาจก่อให้เกิดการบาดเจ็บล้มตายยิ่งกว่าเดิม  หากถึงจุดนั้นเมื่อใดความหายนะอย่างใหญ่หลวงก็จะเกิดขึ้นกับประเทศไทยทั้งประเทศอย่างยากจะเยียวยาได้ และจะกลายเป็นบาดแผลที่ฝังลึกในใจของคนทั้งชาติไปชั่วกาลนาน

สันติวิธีสากล และศูนย์ข่าวสารสันติภาพ มูลนิธิเพื่อการศึกษาประชาธิปไตยและการพัฒนา

ที่หน้าประตูมหาวิทยาลัยราชภัฏยะลา รถราและยานพานหนะจำนวนหลายกระหยิบมือ ถูกเจ้าหน้าที่โบกให้จอด การจราจรที่ปกติไม่ใคร่จะแออัดเพราะสถานการณ์อันไม่ปกติ ก็ดูติดขัดคล้ายบริเวณแยกราชประสงค์แถวกรุงเทพฯ เจ้าหน้าที่ทหาร ทหารพราน ตำรวจ หน่วยจู่โจม และหน่วยชื่อย่ออื่นๆอีกมากมายที่ผู้เขียนจำชื่อเต็มไม่ได้ เดินกันให้ขวักไขว่ ราวกับว่าประชาชนน่าจะอุ่นใจหากปืนไรเฟิลของพี่ๆเจ้าหน้าที่แกว่งไกวอยู่ใกล้ๆ... ผู้เขียนเองไม่พ้นถูกขอให้ลงจากยานพานะซึ่งมีผู้อนุเคราะห์ขับมาส่ง หลังจากเจ้าหน้าที่ตรวจกระเป๋าแล้ว ผู้เขียนก็ไถลกายผ่านเครื่องตรวจจับแอลกอฮอล์ เอ้ย... เครื่องตรวจระเบิด  ครั้นเมื่อเข้ามายังบริเวณมหาวิทยาลัย ผู้เขียนก็อัศจรรย์ใจอย่างสาหัสกับจำนวนเจ้าหน้าที่ทหารตำรวจพร้อมอาวุธครบมือ (แว่วมาว่ามีประมาณ 1,200 ถึง 1,400 นาย) เพราะไม่แน่ใจว่าตัวเองมางาน "มหกรรมสันติวิธี" หรือปฏิบัติการซ้อมรับมือกลุ่มก่อการร้าย

ฉันพยายามจะเขียนเรื่องประเด็นการดูแลตัวเองด้วยตนเอง มาสัก 3 สัปดาห์แล้วค่ะ แต่ก็เขียนไม่ได้เรื่องสักที จนวันนี้ฉันเขียนอีกครั้ง

องค์กรของฉันทำงานเรื่องสุขภาพองค์รวม เราพูดกับผู้คนในเรื่องให้หันกลับมาสนใจสุขภาพของชีวิตประจำวัน ด้วยอาหาร การออกกำลังกาย และการดูแลจิตใจของตนเอง Theme หลักอย่างหนึ่งที่เราพูดถึงก็คือเรื่องแมคโครไบโอติกส์ วันนี้ ฉันได้รับแจ้งว่า ลูกค้าท่านหนึ่งได้เข้ามาถามเจ้าหน้าที่คิดเงิน (แคชเชียร์) ที่หน้าร้านว่า "พี่ป่วยเป็นมะเร็งที่ไต ต้องกินอะไรบ้าง" อย่าว่าแต่เจ้าหน้าที่ของเราคนนั้นจะอึ้งเลยค่ะ เจ้าหน้าที่สำนักงานอย่างฉัน ก็อ้ำอึ้งเช่นกัน เราอุทานขึ้นมาพร้อมกัน ว่า "เราไม่ใช่แพทย์นะ" (อันนี้ก็สะท้อนว่า เราฝากความเจ็บป่วยไว้ที่โรงพยาบาล และเราล้วนคาดหวังว่าแพทย์จะเป็นคำตอบสุดท้าย...)

(สรุปปาฐกถาธรรม "สู่สังคมอันสมดุล")

ปัจจุบันสถานการณ์การเมืองในประเทศไทยอยู่ในภาวะขัดแย้งทางความคิดเห็นรุนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนปัจจุบันมีการใช้ความรุนแรงต่อกัน ด้วยระยะเวลาแห่งความขัดแย้งที่ต่อเนื่องยาวนานมาถึง 3 ปี ทำให้บางคนใช้วิธีตาต่อตาฟันต่อฟัน บางคนพยายามหาทางออกให้สังคม บางคนเรียกร้องสันติวิธี บางคนวางเฉย และหลายคนเบื่อหน่ายทดท้อ

คำถามที่อยู่ในหัวใจคนไทยทั้งประเทศ คือ เราจะอยู่ร่วมกันอย่างสันติได้อย่างไร?

ความจริงที่น่ายินดี คือ โลกของเรามีความขัดแย้งมากมายก็จริงก็จริง แต่เราก็มีชุมชนที่สามารถที่อยู่ด้วยกันอย่างกลมกลืนสมานฉันท์ได้ และเราสามารถนำตัวอย่างเหล่านั้นมาประยุกต์ใช้กับสถานการณ์ปัจจุบัน

3 นักเขียนไทย-ลาว ย่ำย่างบนหนทางเดียวกัน
ล่องเรือเยือนเมืองงอย  เหยียบถิ่นหลวงพระบาง  เวียงจันทร์

หลวงพระบาง เป็นเมืองเล็ก ๆ อยู่ทางตอนเหนือของลาว มีภูมิประเทศเป็นภูเขาสลับซับซ้อน ระหว่างเขามักจะมีที่ราบเล็ก ๆ อันอุดมสมบูรณ์  สวยงาม  ซึ่งเป็นสิ่งที่ธรรมชาติสร้างสรรค์ให้มนุษย์ได้พึ่งพาอาศัยมาตั้งแต่บรรพกาล ครั้งหนึ่งเคยเป็นศูนย์กลางของอาณาจักรล้านช้างที่รุ่งเรืองมาช้านาน หล่อหลอมประเพณีวัฒนธรรมที่งดงาม    อีกทั้งผ่านเหตุการณ์ทางการเมืองต่าง ๆ มากมาย  ผู้คนมากหน้าหลายภาษาพูด  ผ่านเข้ามาแล้วจากลาไป ยังคงทิ้งไว้เพียงร่องรอยอารยธรรมที่นำมาผสมผสาน จนกลายเป็นเอกลักษณ์ที่น่าประทับใจของใครหลายคน